k ben Nienke en ik ben getrouwd met Allard. Wij zijn de ouders van Quinty*, Dex, Wes en Nora. Ik ben opgegroeid in Twente, maar voor de liefde naar Den Haag verhuisd.

In mei 2011 is onze dochter Quinty stil geboren. Ik was op dat moment 28 weken zwanger. Toen ik 14 weken zwanger was, kwamen we erachter dat Quinty een giant omphalocele (ook wel buikwanddefect genoemd) had. Haar ingewanden groeiden in een vliesje buiten haar buik. Omdat dit een zeer ernstige aandoening is, kwamen we direct in de medische molen terecht. Veel echo’s, onderzoeken, zware gesprekken en moeilijke keuzes volgden. Wij wilden er alles aan doen om haar een zo normaal mogelijk leven te geven. Helaas was haar aandoening toch te ernstig en was ze niet sterk genoeg. Uiteindelijk is ze in mijn buik overleden.

Na het verlies van Quinty voelde ik mij erg alleen. Ik had verplicht zwangerschapsverlof, maar wilde eigenlijk gewoon weer werken en verdergaan waar ik was gebleven. De mensen om mij heen werkten of hadden hun eigen gezin en bezigheden. Er was toen geen maatjesproject, althans, ik was er niet mee bekend. Ik stond er op dat moment ook niet voor open. Ik wilde het zelf doen en dacht dat ik geen hulp nodig had. Nu, zoveel jaar later, weet ik dat hulp of een luisterend oor heel fijn kan zijn en dat je niet alles zelf hoeft te doen of op te lossen.

Na het verlies van Quinty zijn we nog ouders geworden van Dex (2012) en van de tweeling Wes en Nora (2015). Dex, Wes en Nora zijn alle drie prematuur geboren. Ook dit heeft een grote impact op mijn leven gehad.

Ik hoop er als maatje voor iemand te kunnen zijn en een luisterend oor te bieden. Je kunt je verhaal en gevoelens met mij delen, voor zover je dat zelf wilt en als je je daar veilig genoeg voor voelt. Ik kan mij goed inleven in hoe je je voelt en waar je doorheen gaat. Misschien heb je vragen aan mij of over mijn situatie; ook dat kan.

Ik overleg graag samen met jou welke vorm van contact voor jou prettig is. We kunnen bijvoorbeeld wandelen, ergens wat drinken of videobellen.