Mijn hobby’s zijn: wandelen, bakken, snowboarden/wintersport, lekker eten en borrelen met vrienden, leuke uitjes maken met z’n tweeën en als gezin. Mijn beroep is verpleegkundige, momenteel aan het re-integreren bij een zorgboerderij vanwege een chronische aandoening aan mijn schouder.

Na een zwaar IVF-traject raakte ik eindelijk in verwachting van ons tweede kindje. De eerste echo liet een kloppend hartje zien en ons geluk kon niet op. Maar kort daarna belandde ik met hevige buikpijn in het ziekenhuis: een gedraaide eierstok, een complicatie van de IVF. Gelukkig verliep de operatie goed en leefde ons kindje nog. Bij de termijn-echo sloeg de blijdschap om in angst. Er bleek een verdikte nekplooi te zijn. Na onderzoeken en een vlokkentest kregen we het nieuws dat ons meisje het Turner syndroom had. Weken vol hoop, twijfel en verdriet volgden. Uiteindelijk besloten we uit liefde voor haar de zwangerschap te beëindigen bij 15+1 weken. Nova werd geboren na een intense bevalling.

Jarenlang dacht ik dat ik het een plek had gegeven. Toch groeiden langzaam schuldgevoelens en zelfverwijt. Ik durfde er niet over te praten en had het gevoel dat Nova voor de buitenwereld niet had bestaan. Uiteindelijk liep ik vast lichamelijk en mentaal. Toen ik hulp zocht bij twee miskraamcoaches en meeging op een retreat weekend, begon mijn herstel. Daar durfde ik mijn verdriet, angst en pijn echt aan te kijken. Het gaf me kracht, hoop en ruimte om Nova op een nieuwe manier bij me te dragen.

We zijn een gezin van vijf. En vanuit die ervaring wil ik er ook voor anderen zijn met erkenning, herkenning en steun. Het lijkt me fijn om samen een drankje te drinken, wandeling te maken of telefonisch elkaar te woord te staan en jouw verhaal te horen. Zodat je weet: je bent niet alleen!