Mijn naam is Mariëlle, getrouwd met Dennis en moeder van Timothy (2021), Milou* (2022) en Ayla (2024). In het dagelijks leven ben ik juf op de basisschool en in mijn vrije tijd vind ik het fijn om lekker te wandelen, fietsen, puzzelen of gewoon lekker thuis te zijn met mijn gezin.

Begin 2022 kon ons geluk niet op toen we, vlak na de eerste verjaardag van Timothy, weer een positieve zwangerschapstest in onze handen hadden. De zwangerschap verliep prima, alleen bleef ons kindje bij iedere controle aan de kleine kant. Met 30 weken werd bij haar een darmaandoening gevonden en kwamen we onder strenge controle te staan in het ziekenhuis. ‘Gelukkig’ zou de aandoening operatief te verhelpen zijn, dus we stonden vol goede moed. Met 33 weken merkte ik minder beweging in mijn buik. Bij de derde controle in die week bleek de hartslag van Milou te laag en werd zij met een spoedkeizersnede gehaald. Milou kwam zonder hartslag op de wereld en werd direct meegenomen voor reanimatie. Mijn man ging met haar mee en ik bleef in shock achter op de operatietafel. Na 17 minuten reanimeren heeft de kinderarts het opgegeven en overleed Milou in het bijzijn van mijn man. Toen de kinderarts mij vertelde dat Milou het niet had gered, stortte mijn wereld in. Na alle onderzoeken bleek dat Milou veel zieker was dan gedacht, al hebben ze nooit precies kunnen vaststellen waar ze aan is overleden. Naast de darmaandoening bleek zij ook een aandoening aan haar huid te hebben. Het meest waarschijnlijke scenario is dat Milou is overleden aan een beginnende sepsis. 

Precies anderhalf jaar na het overlijden van Milou, werd onze dochter Ayla geboren. Haar naam betekent maanlicht of lichtpuntje: precies wat zij voor ons is. 

In de afgelopen jaren heb ik ervaren dat het leven weer lichtpuntjes heeft. Het wordt weer beter. Ik sta graag voor je klaar met een luisterend oor. Tijdens een wandeling, kop thee of laagdrempelig via WhatsApp.