Skip to main content

Profiel Rouwkost Maatje

Willem van Erp

  • Gouda, Nederland
  • Man
  • 1993
Woont in Gouda – getrouwd – vader van Gijs* – Verlies: perinatale sterfte
Founder & Personal Trainer

Achtergrond

Eind juni 2024 kreeg mijn vrouw buikpijn. We maakten ons zorgen en belden de verloskundige. In het jaar ervoor, 2023, hebben we twee miskramen meegemaakt, daarom waren we extra alert op elk pijntje. Na het bezoek van de verloskundige bleek het al snel om weeën te gaan. Veel te vroeg, want mijn vrouw was op dat moment 29 weken zwanger. In het ziekenhuis in Gouda werden de weeën bevestigd en werden we met spoed overgeplaatst naar het AMC in Amsterdam. Daar konden ze de bevalling een paar dagen rekken, zodat medicijnen hun werk konden doen en onze zoon zo sterk mogelijk geboren zou worden.

Op 1 juli 2024 was het zover: onze zoon Gijs werd geboren, met 30 weken. Ik hoorde hem huilen en was dolgelukkig en apetrots dat hij er was. De eerste vier dagen op de NICU waren relatief zorgeloos. Ooms, tantes, opa’s en oma’s kwamen langs om ons wonder te begroeten. Er leek zelfs uitzicht te zijn op overplaatsing naar Gouda. Maar op de vierde dag sloeg alles om. Op de middag van 5 juli merkte mijn vrouw op dat Gijs zich anders gedroeg. Later bleek dat hij leed aan necrotiserende enterocolitis (NEC), een ernstige aandoening die voorkomt bij premature baby’s. Die avond deed het NICU-personeel alles wat mogelijk was om Gijs te redden, maar helaas. Onze dappere strijder is op zaterdagochtend 6 juli overleden. Op 11 juli namen we afscheid van Gijs, omringd door familie, vrienden en collega’s.

Er brak een zware tijd aan, waarin ik op zoek ging naar perspectief, een nieuwe toekomst en vertrouwen in het leven. Dankzij de steun van onze dierbaren en onze grote knuffelbeer Appa, een oud-Duitse herder, zijn we door het eerste jaar heen gekomen. In die periode sprak ik met andere vaders die hun kind hebben verloren. Met hen kon ik praten over wat het betekent om vader te zijn, want ik was vader geworden, maar voelde mij geen papa. Die gesprekken hebben me enorm geholpen. Een luisterend oor en het delen van ervaringen. Ik sta er nu open voor om te luisteren naar vaders die leven met het verlies van een kind. Ik ben beschikbaar voor een telefoongesprek of online ontmoeting, maar het lijkt mij mooi om samen te wandelen, hard te lopen of gewoon een kop koffie te drinken.

Willem van Erp