Op 22 oktober 2024 kregen wij onze dochter Emma, van wie we op 8 november al afscheid moesten nemen. Mijn zwangerschap verliep zwaar door extreme misselijkheid (HG), en rond 24 weken kreeg ik plotseling een hevige bloeding. Mijn lichaam leek zich klaar te maken voor een te vroege bevalling. We kozen zonder twijfel voor behandeling om ons kindje alle kansen te geven. Na een lange ziekenhuisopname leek de situatie even stabiel, maar thuis begon de bevalling opnieuw. Uiteindelijk werd ik overgeplaatst naar Zwolle, waar Emma werd geboren: klein, kwetsbaar en zo geliefd.

De periode op de NICU was intens, vol spanning maar ook met momenten van genieten. We probeerden zoveel mogelijk herinneringen te maken, omdat we wisten dat het misschien zomaar voorbij kon zijn. Na vijf dagen werd Emma ziek door een infectie en later kreeg ze hersenvliesontsteking. Een MRI-scan bracht onze grootste nachtmerrie: haar hersenen waren zo ernstig beschadigd dat ze niet zou overleven. Drie dagen later overleed Emma in ons bijzijn.

Een half jaar na het verlies van Emma werd ik weer zwanger. Ontzettend spannend maar we hadden hoop, hoop voor een kindje waar we voor mogen zorgen. Wij kregen veel begeleiding in het ziekenhuis en heel veel controles. Alles zag er telkens goed uit.

Bij 23 weken leek het erop dat ik weer te vroeg zou gaan bevallen. Na een paar spannende dagen hebben de artsen toch een cerclage kunnen plaatsen. We konden met spanning de zwangerschap goed vervolgen. Tot ik op een ochtend geen beweging voelde. Meteen hebben we het ziekenhuis gebeld. En daar werd onze nachtmerrie werkelijkheid. Sophie was overleden. Een dag later ben ik bevallen in het ziekenhuis.

Het verlies van Emma en Sophie heeft ons diep geraakt en ons leven voorgoed veranderd. We hebben veel steun ontvangen van familie en onze kerk, wat ons in deze moeilijke periodes heeft gedragen.

Door mijn eigen ervaringen weet ik hoe overweldigend en eenzaam rouw om een kind kan voelen. Als maatje wil ik er graag zijn voor ouders die dit verdriet kennen. Niet om het verdriet weg te nemen, maar door te luisteren, mee te voelen en ruimte te geven aan alles wat er is.